ورود

Login to your account

Username
Password *
Remember Me

شبکه سوئیچ بسته

کلیدواژه ها : شبکه سوئیچ بسته، مسیریابی، روتر، ترجمه کامپیوتر، ترجمه تخصصی کامپیوتر

در شبکه های مبتنی بر بسته، اولین گام در فرایند انتقال داده این است که داده ای که باید انتقال داده شود به بخش های کوچک تجزیه شود. این بخش ها معمولا کمتر از 1500 بایت طول دارند. در مرحله بعدی ، یک هدر حاوی آدرس منبع ، آدرس مقصد و عدد توالی و بیت های وضعیت به هر یک از بخش های داده ضمیمه می شود – این ترکیب یک بسته را تشکیل می دهد. اطلاعات گنجانده شده توسط هدر در مسیریابی بسته از یک نقطه به نقطه دیگر در اینترنت بکار برده می شود. مثلا وقتی که دستگاه مقصد بسته های انتقال یافته را دریافت می کند ، از توالی عددهای قرار گرفته در هدر برای مونتاژ مجدد قطعه های داده به ترتیب صحیح استفاده می کند. چون ارتباط پارامتر زمانی با ارسال داده غیر صوتی دقت کمتری دارد، بسته های خراب شده یا از دست رفته نیز می توانند مجددا انتقال پیدا کنند. این خصوصیت اجازه استفاده از ارتباطات ارزان تر و سطح پایین تر را می دهد اما این مشکل همزمان مانع از دست رفتن داده نیز می شود. توجه کنید که استفاده از ارتباطات مشابه برای مدار انتقال داده صوتی باعث ایجاد نرخ های غیر قابل قبول خرابی داده می شود و برای کاربردهای صوتی غیر مناسب است.
برخلاف معماری انتقال مداری که کل مسیر قبل از انتقال داده واقعی ساخته می شود ، یک شبکه مبتنی بر بسته برای حرکت بسته از منبع به مقصد به مسیریاب ها تکیه می کند. مسیریاب ها کامپیوترهای خاص شبکه هستند که به صورت نقطه به نقطه به مسیریاب های دیگر متصل هستند و یک آرایش توری مانند را شکل می دهند. آنها با همدیگر ارتباط برقرار کرده و جدول هایی را می سازند که اتصالات در حال کار را به مسیریاب های دیگر و شبکه ها در این جدول ها ثبت می شوند . این جدول ها، جدول مسیریابی نامیده می شوند. مسیر یک بسته از یک گره به گره دیگر و از یک مسیریاب  به مسیر یاب دیگر  از قبل تعیین شده نیست بلکه در حین عبور بسته به وجود می آید. در هر مسیریاب ،  تز مسیریابی برای تعیین مسیر به  سوی گره بعدی استفاده می شود.
در تعیین اینکه کدام اتصال بیرونی،  بهترین مسیر محسوب می شود،  فاکتورهای بسیاری هستند که نقش تعیین کننده ای دارند.. توان عملیاتی، پهنای باند، فاکتورهای بار، نهفتگی مسیر و هزینه می توانند بخش هایی از این مقیاس را تشکیل دهند. وقتی که توپولوژی شبکه و بارهای شبکه تغییر می کنند ، مسیریابی بسته نیز خود را به شکل دینامیک با آنها تنظیم می کند . در نتیجه ، دو بسته فرستاده شده از یک منبع به به یک مقصد مشابه ممکن است مسیرهای بسیار متفاوتی را طی کنند و خارج از ترتیب معین شده به مقصد برسند. این توانائی تنظیم و واکنش دینامیک به شبکه های مبتنی بر بسته، باعث ایجاد تاب آوری شبکه می شود . در معماری سوئیچ مداری ، هر شکستی در یک پیوند یا جزئی از  پیوند باعث خاتمه ارتباط می شود. در مقابل اگر یک مسیریاب در یک شبکه انتقال بسته  شکست بخورد ، کل اتفاقی که می افتد این است که مسیر تغییر پیدا می کند به صورتی که بسته ها به سایر مسیریاب ها و سایر اتصال ها هدایت می شوند به بیان دیگر بسته ها در واقع جزء ناکارامد را دور می زنند.